آچارهای قابل تنظیم به عنوان آچارهای زنده گفته می شود و عرض باز آنها را می توان در یک محدوده خاص تنظیم کرد که ابزاری است که برای سفت کردن و شل کردن آجیل و پیچ و مهره های مشخصات مختلف استفاده می شود. آچار قابل تنظیم ابزاری مشترک برای کارگران تعمیر و نگهداری است ، زیرا می توان باز شدن را در یک محدوده خاص تنظیم کرد ، استفاده از آن آسان نیست ، نه تنها برای پیچ های استاندارد و پیچ های امپریالیستی ، بلکه برای برخی از پیچ های استاندارد غیر {1}.
مخترع آچار قابل تنظیم ، یوهان پیتتر یوهانسون سوئدی (1853-1943) بود که آچار قابل تنظیم را در سال 1892 اختراع کرد.
آچار قابل تنظیم از یک سر و یک ساقه تشکیل شده است و سر از لب صفحه متحرک ، لب کسل کننده ، دهان بشقاب ، توربین و پین شافت تشکیل شده است. توربین چرخان اندازه لبه صفحه را تنظیم می کند. مشخصات در طول × حداکثر عرض باز (واحد: میلی متر) بیان شده است. برق معمولاً از چهار مشخصات استفاده می کنند: 150 میلی متر × 19 میلی متر (6 ') ، 200 میلی متر × 24 میلی متر (8') ، 250 میلی متر × 30 میلی متر (10 ') و 36 میلی متر 300 میلی متر (12').